Wydawca treści

Ochrona lasu

Ochrona lasu przed szkodami powodowanymi przez owady, grzyby, czynniki klimatyczne orz zwierzynę

Głównymi warunkami sprzyjającymi powstawaniu szkód w drzewostanach są następujące czynniki:

  •     przewaga siedlisk borowych (55,9%)
  •     udział drzewostanów na gruntach porolnych (27,5%)
  •     powtarzające się okresowo susze, spóźnione przymrozki, wiatry huraganowe.
  •     zagrożenie ze strony czynników biotycznych zwłaszcza owadów i zwierzyny płowej.


W minionych latach Nadleśnictwo nękane było przez brudnicę mniszkę.
W latach 80-tych zwalczano tego szkodnika na terenie całego Nadleśnictwa, kolejne zwalczanie powtórzyło się w roku 2003 na powierzchni 1443 ha.
W roku 2004 odnotowano występowanie szkodników gatunków liściastych – zwójek i piędzików, czego następstwem były zabiegi ratownicze na powierzchni 500 ha.
W roku 2012 ponownie zaobserwowano znaczny wzrost szkód w drzewostanach dębowych, co już w roku 2013 skutkowało koniecznością przeprowadzenia działań ratowniczych na powierzchni 119 ha.
Oprócz szkodników pierwotnych drzewostany nękane są przez szkodniki wtórne takie jak: kornik drukarz, przypłaszczek granatek rzadziej cetyńce, drwalniki i smoliki.
Duże zagrożenie stanowią patogeny grzybowe, zwłaszcza huba korzeni i opieńki.


Znaczne szkody w uprawach i młodnikach wyrządza w ostatnich latach zwierzyna płowa.
Głównym sposobem ograniczenia szkód od zwierzyny jest wykorzystanie metod pośrednich, a przede wszystkim ustalanie wielkości pozyskania zwierzyny na poziomie zapewniającym osiągnięcie stanów docelowych przyjętych w Wieloletnim Łowieckim Planie Hodowlanym, jak również zakładanie i utrzymywanie poletek łowieckich oraz wykładanie drzew do spałowania. Na obszarach gdzie presja ze strony zwierzyny zagraża trwałości upraw stosuje się ogrodzenia. Nadleśnictwo prowadzi również w niewielkim zakresie zabezpieczanie upraw przy użyciu repelentów i młodników przy użyciu osłonek samozwijających.

W celu ograniczenia zagrożenia ze strony szkodników wtórnych stosuje się ogólnie obowiązujące zasady higieny lasu, a szczególnie usuwanie drzew zasiedlonych, złomów i wywrotów oraz wykładanie pułapek feromonowych, co pozwala skutecznie kontrolować stan sanitarny lasu.

W celu zwiększenia biologicznej odporności drzewostanów regularnie wywieszane są sztuczne gniazda lęgowe, schrony dla nietoperzy oraz karma dla ptaków w okresie zimowym.